Rusinek Jan – Chess Life – 1983 – studium

Rusinek, Jan
oryginał, 2021

remis

Pojawia się w tego typu sytuacjach pewien problem natury etycznej. Na ile nowa pozycja jest oryginalna? W tym konkretnym przypadku znaczna część treści studium była już w pozycji pierwotnej i co więcej treści te zostały wyróżnione w konkursie. Moim zdaniem raczej nie powinno ono brać udziału w nowym konkursie, ale może być publikowane jako oryginał, bo przedstawia nowe ciekawe możliwości.

Poważniejszy problem etyczny pojawia się, gdy autor nowej pozycji jest inny niż pierwotnej. Taka sytuacja miała np. miejsce w jednym ostatnio sędziowanym przeze mnie konkursie. Początkowo przyznałem wysokie wyróżnienie ciekawemu studium opartemu na pozycji wzajemnego zugzwangu.

Potem została przysłana reklamacja, że to studium jest odwróceniem kolorów wcześniej opublikowanego utworu. W obu studiach były tematyczne próby prowadzące do tej samej pozycji z ruchem białych, a w rozwiązaniu z ruchem czarnych. Gra w obu utworach była bardzo podobna. Zdecydowałem się na wykluczenie studium z konkursu, mimo pewnych wątpliwości.

Myślę, ze powinniśmy wypracować pewne zasady postępowania w takich sytuacjach, kiedy autor znajdzie nowe możliwości we wcześniej opublikowanych utworach innego kompozytora.

Moja opinia jest następująca:

1) Jeśli kompozytor pierwszej pozycji jeszcze żyje, to nowy autor powinien się z nim skontaktować i zaproponować wspólną pracę i ewentualne współautorstwo.

2) Jeśli autor pierwotnej pozycji nie żyje, to nowa pozycja powinna być publikowana z dopiskiem „wg. Starego autora” .

3) W obu przypadkach, jeśli nowy autor (autorzy) zdecydują się na udział w konkursie, to oprócz tego dopisku powinni podać starą pozycję z rozwiązaniem autorskim. Wtedy sędzia ma jasny obraz sytuacji i może zadecydować czy ilość nowych elementów jest wystarczająca do wyróżnienia utworu.

Ciekaw jestem co sądzą na ten temat Czytelnicy.

wersja studium w formacie PDF

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *